Smaki dzieciństwa

[ivonar]

Tak mnie naszło jakoś. U mojej mamy przed świętami suszyła się kiełbaska. To i ja w swojej kuchni znalazłam kawałek miejsca i mam.





Po tą kiełbaskę robię wyprawę 45km od mojego miejsca zamieszkania. Jadę do małej mieściny, do także małej masarni. Wyroby mają przednie. Ta słoninka wisi już ponad rok Kiełbaska kupiona dzisiaj. Mąż zawsze nas upomina:
- "Dajcie wyschnąć tej kiełbasie, będzie lepsza".
A my odpowiadamy:
- Dobrze

[galaxy]

Ja tęsknię za czekoladowymi gwiazdkami o smaku pomarańczowym - kupowane na wagę. Nie pamiętam jak się nazywała słodka pychota kupowana w sklepie takie kruche krówki zapakowane jak tabliczka czekolady tylko grubsze niż czekolada - no ten smak mnie prześladuje!

[IN_be]

Więc tak się zastanawiam, skąd się wzięła ta zmyłka językowa. Przecież ajer to tatarak! A więc ajerkoniak to nalewka na tataraku. Natomiast ten jajeczny likier ( nie lubię go notabene) powinien się nazywać ejekoniak.

Zależy z jakiego języka polska nazwa jest zaczerpnięta. Po niderlandzku liczba mnoga jajka to eieren- czyta się " ejeren" ale w niektórych dialektach brzmi to bardziej jak "ajeren". Coś z jajek to jest eier... Ale z samą nazwą eierconiag (ajerkoniak) się tu nie spotkałam. Za to advocat jest typowym wielkanocnym napojem alkoholowym ;).

[Szczurbobik]

Ha ha, mojego "smaku z dzieciństwa" chyba nikt nie przebije. Byłam chorowitym dzieckiem, więc babcia dbała o moją odporność. Serwowała mi chleb z masłem, na to pokrojony ząbek czosnku, na to wyciśnięta cytryna Mieszanka mega. Odporności ani zdrowia to mi nie dodało, ale coś zostało. Kanapkę z czosnkiem lubię do dziś, tylko cytrynę zastępuję kiszoną kapustą

[Jolek]

A ja z moim Dziadziusiem uwielbiałam mocną degustację. Gdy przyjeżdżałam na wakacje lub ferie wieczorem schodziliśmy z literatką i paroma butelkami do ziemianki. W niej było bardzo dużo rozmaitej wielkości butle z winem i nalewkami. Dziadziuś pozwalał mi degustować swoje specjały. Goście zawsze chwalili jakość jego win czy nalewek. Do dziś pamiętam smak wina z dzikiej róży, tarniny, głogu i czerwonej porzeczki bardzo słodkie z dodatkiem miodu. Gdy dorosłam próbowałam odtworzyć te smaki wg wskazań Babci czy przepisów książkowych ale to już nie było to.Dziadziuś swoją tajemnicę zabrał ze sobą. Domyślam się , że wszystko zależało od rodzaju miodu. Jaki miód w danym czasie i owoce.
Uwielbiałam też wykonane przez niego podsuszoną kaszankę gryczaną . Często zakradałam się po ten specjał na strych
Ze słodyczy to uwielbiałam duże miętusy i Jarzębinki (jarzębina w czekoladzie)

[tara]

Wino z tarniny, dzikiej róży, mleka ryżu, porzeczki robiła moja mama, z tego co wiem to nie dawała drożdży, cukier to pamiętam ale miód? chyba nie bo to był rarytas! Robiła to w 50 l butlach, przelewała do butelek i zakopywała pod krzakami agrestu, porzeczek. Tata nie był smakoszem wina i piwa, czyli trunek bezpieczny ale stanowił w ówczesnych czasach towar wymienny. Z tego co pamiętam to M zawsze chwalił teściową bo bez wina nie obeszło się żadne spotkanie, było podobno bardzo mocne. Nie znam receptury wiem, że nie wstawiała żadnych rurek tylko butel owijała gazą i tak fermentowało. Kiedyś M próbował zrobić samodzielnie ale wyszedł kwas, dalej już nie eksperymentował.
Cukierki smakowały robione na płycie pieca kaflowego w kuchni takie irysy smak pamiętam i ten zapach po kuchni, oj było dobre.

[tralaluszy]

Ha ha, mojego "smaku z dzieciństwa" chyba nikt nie przebije. Byłam chorowitym dzieckiem, więc babcia dbała o moją odporność. Serwowała mi chleb z masłem, na to pokrojony ząbek czosnku, na to wyciśnięta cytryna Mieszanka mega. Odporności ani zdrowia to mi nie dodało, ale coś zostało. Kanapkę z czosnkiem lubię do dziś, tylko cytrynę zastępuję kiszoną kapustą

Też tak jadałam, ale bez cytryny

[gienia1230]

Dwa smaki z dzieciństwa chodza za mną do dziś; -pajda świeżego chleba, taka przez cały bochenek moczona w topionej słonince na patelni! I te pachnące, gorące skwarki !
I zupa z wiśni, chłodnik. Nie wiem jak mama to robiła, ale była pyszna. Mnie nigdy taka nie wyszła.
Chlebek z czosnkiem też jadłam i teraz też czasami sobie szykuje.

[Szczurbobik]

Tego już niestety nie spróbuje moja córcia bo "technicznie niewykonalne" Babcia robiła sama kluski do rosołu tzw. krojone. Z tego ciasta co zostało, piekła podpłomyki. Podpłomyki były pieczone bezpośrednio na fajerkach na kuchni węglowej. Cudo i rarytas Na tejże kuchni były też suszone owoce pokrojone w plasterki, wyłożone na białym papierze. Jabłka jak jabłka, ale gruszki i śliwki Oczywiście z tego "papieru" zwijało się babci też inne suszki - marchew i pietruszkę. Babcie zawsze krzyczała, że nie będzie na zimę!

[gienia1230]

Przypomniałaś mi plastry z ziemniaka pieczone bezpośrednio na blasze kuchennej, i podskakujący, pieczony groch polny. Kto jest z Podkarpacia to zapewne pamięta proziaki, prosto z blachy kuchennej, gorące , przekrojone z rozpływającym się masełkiem i to była szybka , pyszna kolacja.

[Rysie]

Ale ciasto na maślance prosto z maselnicy to sie chyba już nie wróci...
Choć blachę mam - acz eunijnie już ci nielegalną!